تنهایی

میکشم بر نگاه نازآلود               نرم و سنگین حجاب مژگان را

دل گرفتار خواهشی جانسوز                  از خدا راه چاره میجویم

پارساوار در برابر تو            سخن از زهد و توبه میگویم

تو برایم ترانه میخوانی، سخنت جذبه ای نهان دارد

گوییا خوابم و ترانه تو           از جهانی دگر نشان دارد

شاید این را شنیده ای که زنان           در دل "آری" و "نه" به لب دارند

ضعف خود را عیان نمیسازند              رازدار و خموش و مکارند

آه من هم زنم زنی که دلش           در هوای تو میزند پر و بال

دوستت دارم ای خیال لطیف

دوستت دارم ای امید حال